22 lipca
24 tygodnie
22 lipca
Antibirth
22 lipca
Arrebato
22 lipca
Chevalier
22 lipca
Cisza
22 lipca
Cremaster 4
22 lipca
Duch roju
22 lipca
Geniusz
22 lipca
Korporacja
22 lipca
Krzyk
22 lipca
Le Mans
22 lipca
Le Mans 3D
22 lipca
Neon Demon
22 lipca
Serce psa
22 lipca
Służąca
22 lipca
Sunset Song
22 lipca
Wojna
23 lipca
Cremaster 5
23 lipca
Klient
23 lipca
Martwe wody
23 lipca
Mercy
23 lipca
Po burzy
23 lipca
Południe
23 lipca
Sieranevada
23 lipca
Złote sny
24 lipca
Aquarius
24 lipca
Cremaster 2
24 lipca
Ecce bombo
24 lipca
Ederly
24 lipca
Lęk
24 lipca
Student
25 lipca
Awaria
25 lipca
Cremaster 3
25 lipca
Kajman
25 lipca
Koniem być
25 lipca
Krew
25 lipca
Mimosas
25 lipca
Mr. Freedom
25 lipca
Odgłosy
25 lipca
Po bitwie
25 lipca
Praktykant
25 lipca
Resztki
25 lipca
Sobowtóry
25 lipca
Toni Erdmann
25 lipca
W Kalifornii
25 lipca
Yoyes
 

Diamenty nocy

1964 | Czechosłowacja | wojenny | 64 min
Démanty noci
Jan Nemec
Arnošt Lustig
Jan Němec
Ladislav Jánsky jako Pierwszy
Antonín Kumbera jako Drugi
Irma Bischofova jako Kobieta
Czas drugiej wojny światowej. Dwóm młodym czeskim Żydom udało się zbiec z transportu do obozu koncentracyjnego. Wyskoczyli z jadącego pociągu, chroniąc się w gęstym lesie przed kulami niemieckich strażników. Szybko zrzucili z siebie więzienne ubrania z wymalowanymi farbą literami KL. Biegną wśród drzew, piją wodę ze strumyka, chwilę odpoczywają i biegną dalej. Ale szybko zostają namierzeni. Zziębniętych i wygłodniałych chłopców nie ścigają strażnicy transportu, a grupa upiornych starszych mężczyzn, uzbrojonych niemieckich wieśniaków. Podczas ucieczki z czasem teraźniejszym miesza się czas przeszły, sceny realne przeplatają się z wyobrażonymi, na obraz biegnących nakładają się wspomnienia z ich niedawnej przeszłości, odrealnione widoki Pragi, sny, przywidzenia, marzenia. Wszystko to tworzy skomplikowany wewnętrzny świat skrajnie wyczerpanych ludzi, znajdujących się w sytuacji śmiertelnego zagrożenia, ale niepoddających się, a uparcie walczących do końca o zachowanie życia. Jeden z najciekawszych filmów czeskiej nowej fali, pełnometrażowy debiut Jana Němeca, zdecydowanie odbiegający formą od innych znaczących dokonań tego nurtu. Historię dramatycznej ucieczki dwóch młodych chłopców z transportu śmierci, zaczerpniętą z autobiograficznego opowiadania Arnosta Lustiga, przedstawił czeski reżyser – we współpracy ze znakomitym operatorem Jaroslavem Kučerą – w niezwykle ekspresyjnej formie, używając tzw. kamery z ręki. W warstwie narracyjnej logika przyczynowo-skutkowa została zastąpiona tu – jak w filmach Alaina Resnais – logiką pamięci. Czas teraźniejszy przełamany został retrospekcjami, a także futurospekcjami, fragmenty utrzymane w realistycznej poetyce sąsiadują ze scenami w pełni wykreowanymi, wręcz surrealistycznymi. Konstrukcja filmu jest skomplikowana, ale czytelna, to zasługa najlepszego montażysty czeskiej nowej fali – Miroslawa Hájka. „Diamenty nocy” to kino awangardowe, skrajnie subiektywne, choć zrobione przez debiutanta – imponujące dojrzałością.