16 października
Odejście
16 października
Prawie 10000 wyborców
16 października
Przedświt
16 października
Winnie
16 października
Zabić Jesusa
17 października
Catalina
18 października
AlphaGo
18 października
Kłamstewko
18 października
Morze łez
19 października
Bitwa o Soho
19 października
Hannah
19 października
Harpun
19 października
Zabić arbuza
20 października
Ach śpij kochanie
20 października
Ana, mon amour
20 października
Biegacze
20 października
Geostorm
20 października
Geostorm 3D
20 października
Patti Cake$
20 października
Pomiędzy nami góry
20 października
Potworna rodzinka
20 października
Potworna rodzinka 3D
20 października
Stacja przesiadkowa
20 października
W porządku
22 października
Balet Bolszoj: Korsarz
22 października
Książka Lili (lektor)
22 października
Zanurzeni
22 października
Zwycięzcy 33. WFF 1
22 października
Zwycięzcy 33. WFF 2
22 października
Zwycięzcy 33. WFF 3
22 października
Zwycięzcy 33. WFF 4
22 października
Zwycięzcy 33. WFF 5
 

Diamenty nocy

1964 | Czechosłowacja | wojenny | 64 min
Démanty noci
Jan Nemec
Arnošt Lustig
Jan Němec
Ladislav Jánsky jako Pierwszy
Antonín Kumbera jako Drugi
Irma Bischofova jako Kobieta
Czas drugiej wojny światowej. Dwóm młodym czeskim Żydom udało się zbiec z transportu do obozu koncentracyjnego. Wyskoczyli z jadącego pociągu, chroniąc się w gęstym lesie przed kulami niemieckich strażników. Szybko zrzucili z siebie więzienne ubrania z wymalowanymi farbą literami KL. Biegną wśród drzew, piją wodę ze strumyka, chwilę odpoczywają i biegną dalej. Ale szybko zostają namierzeni. Zziębniętych i wygłodniałych chłopców nie ścigają strażnicy transportu, a grupa upiornych starszych mężczyzn, uzbrojonych niemieckich wieśniaków. Podczas ucieczki z czasem teraźniejszym miesza się czas przeszły, sceny realne przeplatają się z wyobrażonymi, na obraz biegnących nakładają się wspomnienia z ich niedawnej przeszłości, odrealnione widoki Pragi, sny, przywidzenia, marzenia. Wszystko to tworzy skomplikowany wewnętrzny świat skrajnie wyczerpanych ludzi, znajdujących się w sytuacji śmiertelnego zagrożenia, ale niepoddających się, a uparcie walczących do końca o zachowanie życia. Jeden z najciekawszych filmów czeskiej nowej fali, pełnometrażowy debiut Jana Němeca, zdecydowanie odbiegający formą od innych znaczących dokonań tego nurtu. Historię dramatycznej ucieczki dwóch młodych chłopców z transportu śmierci, zaczerpniętą z autobiograficznego opowiadania Arnosta Lustiga, przedstawił czeski reżyser – we współpracy ze znakomitym operatorem Jaroslavem Kučerą – w niezwykle ekspresyjnej formie, używając tzw. kamery z ręki. W warstwie narracyjnej logika przyczynowo-skutkowa została zastąpiona tu – jak w filmach Alaina Resnais – logiką pamięci. Czas teraźniejszy przełamany został retrospekcjami, a także futurospekcjami, fragmenty utrzymane w realistycznej poetyce sąsiadują ze scenami w pełni wykreowanymi, wręcz surrealistycznymi. Konstrukcja filmu jest skomplikowana, ale czytelna, to zasługa najlepszego montażysty czeskiej nowej fali – Miroslawa Hájka. „Diamenty nocy” to kino awangardowe, skrajnie subiektywne, choć zrobione przez debiutanta – imponujące dojrzałością.