Dziesięć miesięcy po śmierci męża, znanego naukowca, wdowa całkowicie odwraca się od świata zewnętrznego. W drodze wyjątku zgadza się na rozmowę z dramaturgiem, który pisze scenariusz o jej mężu. Wspomnienia pomagają jej zrozumieć, że "historia miłości trwa, dopóki z dwojga kochających się ludzi przynajmniej jedno żyje".
