Reżyser filmowy zbiera swoje ulubione aktorki, te, z którymi pracował i te, które kochał. Chce nakręcić film o kobietach, ale nie ujawnia zbyt wiele: obserwuje je, bierze wskazówki, dopóki jego wyobraźnia nie rzuci ich w inną epokę, w przeszłość, w której hałas maszyn do szycia wypełnia miejsce pracy obsługiwane i zaludnione przez kobiety, gdzie mężczyźni mają niewielkie i marginalne role, a kino można opowiedzieć z innego punktu widzenia: kostiumowego.
Pomiędzy samotnością, namiętnościami, niepokojami, rozdzierającą serce nieobecnością i nierozerwalnymi więzami przenikają się rzeczywistość i fikcja, a także życie aktorek i bohaterek, rywalizacja i siostrzeństwo, widzialne i niewidzialne.
