Powrót do dzieciństwa reżysera i ekscytujących lat 60., w których mieszają się ze sobą różne wątki: amerykańskie westerny, Adolf Hitler, rosyjscy szpiedzy, Jezus Chrystus i Coca-Cola. Z nadejściem letnich wakacji 8-letni Thomas musi opuścić Reykjavik, zostawić ukochane kino, niezwykle ważną dla niego grę w piłkę nożną i zastąpić beztroskie życie w mieście pobytem na wiejskiej posiadłości swego wujka. Jednak to nie koniec przygód. Okaże się, że tradycyjnie opowieści ludowe i islandzkie duchy mogą w równym stopniu zajmować wyobraźnię.
„Film jest całkowicie autobiograficzny, nawet aktorzy noszą ubrania należące do mojej rodziny i zostali obsadzeni ze względu na podobieństwo do niej” – mówi Friðriksson. Tytuł nawiązuje bezpośrednio do „Radio Days” Woody’ego Allena i ma podobny potencjał nostalgiczny. Czarny humor reżysera staje się wehikułem powrotu do czasu, kiedy codzienny rytm wyznaczały same magiczne odkrycia.
