Palestyński realizator dźwięku rejestruje odgłosy swojej ojczyzny – od spokojnych poranków po huk bomb i krzyki w ruinach. W miarę jak wojna coraz mocniej pochłania codzienność mieszkańców Gazy, jego nagrania stają się osobistym archiwum utraconego świata. Film to nie tylko portret dźwiękowy, ale też niezwykle poruszające świadectwo życia w oblężeniu – opowiedziane bez epatowania obrazem, za to z niezwykłą czułością dla detalu. W szerszym kontekście film porusza kluczowe problemy globalne: życie ludności cywilnej pod permanentnym ostrzałem, destrukcję codziennego życia w strefie wojny oraz konieczność tworzenia alternatywnych form dokumentowania konfliktu w sytuacji ograniczonego dostępu do mediów. To opowieść o sile dźwięku, który – gdy milkną kamery – może stać się jedynym dowodem na to, że ktoś tu kiedyś śpiewał, śmiał się, żył.
