Przyszłość jest czarnym lustrem, w którym odbija się teraźniejszość. Słońce przestało świecić nad częścią świata. Mury i ogrodzenia chronią narody wybrane przed falami nielegalnych imigrantów z krain mroku. Jakby tego było mało, ludzkość jest nękana przez przeróżne groźne choroby. W cieniu globalnego kryzysu toczy się śledztwo w sprawie zabójstwa Samana, członka drużyny, która uprawia bliżej nieokreśloną dyscyplinę sportową. Pilnie obserwowany przez przedstawicieli prawa Ali, rzekomy winowajca, dokonuje na ogromnym stadionie rekonstrukcji całego incydentu. Wychodzą na jaw nowe fakty. Czas ulega zapętleniu. Robi się dziwniej i dziwniej. Ten zagadkowy, ekwilibrystyczny film Shahrama Mokriego, reżysera nagrodzonego w Wenecji eksperymentu Ryba i kot, stanowi niestandardową wariację na temat thrillera science fiction. Najgoręcej dyskutowany w tym roku w Iranie film z drugim, a nawet trzecim dnem.
Piotr Mirski
