Podczas ludobójstwa w 1994 roku mufti Rwandy, najważniejszy lider społeczności muzułmańskiej w kraju, wydał fatwę zakazującą wyznawcom islamu współuczestnictwa w mordowaniu Tutsi. Kiedy kraj zamienił się w rzeźnię, meczety stały się miejscem schronienia dla muzułmanów i chrześcijan, Hutu i Tutsi. I do tych wydarzeń odnosi się film oparty na prawdziwych historiach osób, które znalazły schronienie w Wielkim Meczecie w Kigali oraz odważnych imamów, którzy otworzyli drzwi i serca dla wszystkich potrzebujących. Jest to wielowątkowa opowieść, trzymająca w ciągłym napięciu. To również historia miłości kobiety z plemienia Tutsi oraz mężczyzny z Hutu, którzy rozwijają swój związek mimo konfliktu. Jest ksiądz, który w obliczu otaczającego horroru, traci wiarę we własne przekonania i Boga. Jest też młody żołnierz, który z dala od domu stara się nie zgubić siebie, ale też działać w imię większego dobra. Sześć historii tworzy obraz życia i ludzkiej wytrwałości podczas wydarzeń z kwietnia 1994 roku. Wydawało mi się, że co nieco wiem o Rwandzie, ale w istocie wiedziałem niewiele. Wzruszył mnie „Hotel Rwanda" (2004), ale nie do takiego stopnia. Nie jak po obejrzeniu tego filmu. Po „Kinyarwanda" mam zgoła inny obraz ludobójstwa, który miał miejsce w Rwandzie w 1994 roku. Film podchodzi do tematu nie z punktu widzenia historii, którą trzeba opowiedzieć, ale jako serię niezwykle intensywnych i osobistych chwil. (...) Oto prawdziwie wstrząsający obraz. ROGER EBERT Festiwale, nagrody m.in.: 2011: MFF Sundance (Nagroda Publiczności) 2012: Afrykański Nagrody Filmowe AMAA (Nominacja za Najlepszy Film Diaspory) Miejsca są nienumerowane.
100%
69/100
