Film jest zestawieniem kilku monologów kobiet wystylizowanym na formę dokumentalną. Monologi kreują kobiece postacie niczym sukienki. Bohaterki nie opisują jednak siebie, tylko najważniejsze momenty w swoim życiu - pełne pozytywnych i negatywnych emocji, które zostały im na zawsze w pamięci. Widz zobaczy też malownicze impresje symbolizujące upływ czasu, pozornie niezależne od historii kobiet, jednak stanowiące swoiste dopowiedzenie do ich opowieści. Do końca filmu nie wiemy, komu bohaterki się zwierzają czy może rozmawiają po prostu ze sobą.
