Film rozpoczyna scena, w której nauczycielka prywatnej uczelni oskarża sprzątaczkę o sypianie z jednym z wykładowców. Jang Sun potwierdza ten i każdy kolejny zarzut, po czym z uśmiechem wraca do sprzątania. Drugim bohaterem jest Kim stale wydzwaniający do centrali telefonicznej, by zgłaszać dręczące go problemy. Przeszkadza mu np. pies sąsiada, który gdy tylko mężczyzna pojawi się przed domem, wciąż się w niego wpatruje. W momencie spotkania oboje doświadczą, jak trudno porozumieć się ze światem i ze sobą. W debiucie Lee Seung-wona problemy psychiczne nie są utożsamiane z chorobą, generują one stany, w których wszystkie decyzje i działania bohaterów stają się tymczasowe. Nietrwała rzeczywistości wywołuje u Jang i Kim krótkie momenty utraty kontaktu z otoczeniem i samym sobą. Nieumiejętność komunikacji łączy dwoje samotników, a odmienne spojrzenie na świat prowokuje ich do dziwnych i szalonych zachowań.
Opracowanie: Sławomir Wasiński
