Tytułowe mamy dzięki głębokiej miłości do swoich nieheteronormatywnych dzieci stały się żarliwymi sojuszniczkami tęczowej społeczności. Pełne ciepła i czułości dla swoich dzieci, z drugiej strony prawdziwe wojowniczki, gotowe wysunąć pazury w walce o ich prawa. Film śledzi też zmagania młodych osób LGBTQ+ z akceptacją samych siebie, które idealnie pokazują, dlaczego „Mama Bears” są tak ważne. Ryzykując utratę przyjaciół, rodziny i wsparcia swoich religijnych społeczności, mamy stawiają na pierwszym miejscu rodzicielskie wsparcie i bezpieczeństwo, nawet jeśli wywraca to ich świat do góry nogami i wymaga przewartościowania wszystkiego, w co do tej pory wierzyły. A jak mówi jedna z matek: wcześniej widziałam społeczność LGBTQIA+ jako ludzi, którym trzeba pomóc zobaczyć prawdę i ocalić przed pójściem do piekła. Miłość do dzieci zmienia jednak wszystko! Film jest zderzeniem różnych światów po obu stronach kamery: queerowa, progresywna, afroamerykańska reżyserka kontra (?) białe, konserwatywne chrześcijanki. To właśnie ryzyko, jakie podjęły „Mama Bears” wychodząc ze swojej strefy komfortu i bezpiecznych, normatywnych pozycji najbardziej zaimponowało Dareshy Kyi, twórczyni filmu.
92%
