Maradona zauroczył świat piłki nożnej. Mały, z kręconymi włosami, jakby wymodelowany boską ręką, tańcząc wdzierał się w obronę przeciwnika. W 1986 roku solową akcją z użyciem ręką boga zdobył Puchar Świata dla Argentyny. Boski Diego stał się legendą klubu S.S.C. Napoli, dla którego zdobył Mistrzostwo (x2), Puchar i Superpuchar Włoch. Dwa razy charyzmatyczny wulkan energii umożliwił zwycięstwo południa nad północą, biednych nad bogatymi, gnębionych nad gnębicielami. Przez krótką chwilę piłkarz przywraca na świecie sprawiedliwość.
Kara, która nastąpiła, była bezlitosna, diabeł żądał swojego trybutu. On, który na murawie jak lunatyk ogrywał każdą przeszkodę, potknął się na drodze ze stadionów do codzienności i poległ. Przez alkohol, narkotyki i leki Maradona spojrzał w oblicze śmierci. Bez wątpienia takie życie oferuje materiał na naprawdę wielkie kino. Z tego właśnie powodu Emir Kusturica, pasowany przez siebie samego na Maradonę filmu, nakręcił film dokumentalny o piłkarskiej ikonie stulecia.
