Kolejny sztampowy filmowy portret architekta? Nie tym razem! Co prawda nie unikniemy gadających głów i bon motów wygłaszanych przez głównego bohatera do kamery, ale takich ludzi naprawdę warto słuchać, szczególnie z pięknymi duńskimi plenerami w tle. Søren Pihlmann to reprezentant coraz bardziej na szczęście popularnego w środowisku architektonicznym sposobu myślenia o projektowaniu i budowaniu – a raczej przebudowywaniu. Z poszanowaniem materiałów, otoczenia, kontekstu, historii oraz we współpracy ze specjalistami i specjalistkami nie tylko od projektowania, ale też badań społecznych, sztuki czy geologii. Jako kurator Pawilonu Duńskiego na Biennale Architektury w Wenecji w 2025 roku, postanowił sięgnąć do fundamentów. Teraz my oglądamy jak i dlaczego transformacja, której się podjął, ma tak duże znaczenie.
Dokument Marca-Christopha Wagnera i Simona Weyhea to przyczynek do refleksji nad działaniami, które nie tylko napędzają kryzys klimatyczny, ale także ignorują wartości, piękno i potencjał tego, co już istnieje. Wpisuje się on w globalną dyskusję na temat zużycia zasobów, zrównoważonego rozwoju oraz wyzwań, którym muszą stawić czoła architekci i architektki oraz cała branża budowlana. Widzimy, jak recykling i reuse pozwalają nie tylko zachować wciąż użyteczny materiał, lecz także stworzyć zupełnie nowe, atrakcyjne obiekty i detale.
