Nowy film Alexa Gibneya, nagrodzonego Oscarem za Taxi to the Dark Side (konkurs WATCH DOCS 2007), podejmuje temat pedofilii w Kościele. Punktem wyjścia jest tu historia czwórki głuchoniemych, decydujących się na ujawnienie nazwiska księdza, który molestował ich jako dzieci w latach 60. Ale Mea Maxima Culpa to film daleki od tabloidowej sensacji. Oddając głos ofiarom, Gibney zwraca im godność. Poddani tak straszliwej próbie jako dzieci, musieli zmagać się z wielokrotnym wykluczeniem. Dopiero jako dorośli ludzie, mający własne rodziny, znajdą w sobie dość siły, by ujawnić prawdę. Ale historia podejmujących walkę ofiar księdza Lawrence’a Murphy’ego jest w filmie Gibneya punktem wyjścia do szeroko zakrojonego dochodzenia. Reżyser, który wielokrotnie udowadniał, że jak mało kto potrafi przeprowadzić filmowe śledztwo, dociera do kościelnych źródeł, ujawniających dokumenty dużo bardziej szokujące niż czyny księdza Murphy’ego. Już w latach 70. i 80. do Watykanu trafiły tajne raporty na temat jego skłonności, ale odpowiedzialny za kwestie moralności w Kościele Prefekt Kongregacji Nauki i Wiary Joseph Ratzinger nie zajął w tej sprawie stanowiska. Dzięki czemu ksiądz Murphy pełnił kapłańską posługę aż do emerytury.
Mea Maxima Culpa to jeden z najlepszych od lat filmów Gibneya. Uwagę przykuwają znakomite, malarskie zdjęcia, warto też wspomnieć, że głosu niemym bohaterom użyczyli znani amerykańscy aktorzy (m. in. Ethan Hawke). (kw)
