Miro l’altre (W ramach działań promocyjnych wystawy „Miró Otro”, zorganizowanej w 1969 roku przez Col·legi d’Arquitectes de Catalunya (Katalońskie Kolegium Architektów), zarząd zlecił Pere Portabelli nakręcenie filmu, w którym Miró tworzy mural na oknach parteru budynku. Portabella nie był zainteresowany stworzeniem zwykłego filmu dokumentalnego o charakterze kronikarskim. Postawił jednak warunek: po zakończeniu wystawy Joan Miró – przy wsparciu personelu sprzątającego – miał samodzielnie usunąć swoje dzieła. Joan Miró bez wahania przystał na ten pomysł. W samym filmie wyraźnie widać porozumienie, jakie nawiązało się między twórcą filmowym a malarzem)
Vampir-Cuadecuc („Vampir-Cuadecuc” to prawdopodobnie jeden z kluczowych filmów pozwalających zrozumieć przemiany zachodzące w hiszpańskim kinie – przejście od okresu tak zwanego „Nowego Kina Hiszpańskiego”, tolerowanego przez reżim Franco, ku praktykom nielegalnym, konspiracyjnym lub otwarcie wymi
erzonym w dyktaturę. Film powstał poprzez rejestrowanie pracy na planie komercyjnej produkcji „Książę Dracula” w reżyserii Jesúsa Franco. Portabella stosuje dwa zabiegi, które podważają konwencjonalną narrację filmową: całkowicie eliminuje kolor, a tradycyjną ścieżkę dźwiękową zastępuje kompozycją Carlesa Santosa, opartą na zderzeniach obrazu i dźwięku. Film został prowokacyjnie nakręcony na taśmie 16 mm z wykorzystaniem negatywu dźwiękowego. Kontrasty czerni i bieli wzmacniają osobliwy „widmowy materializm” obrazu. „Vampir-Cuadecuc” jest wnikliwą analizą mechanizmów konstruowania filmowej magii w dominującym kinie narracyjnym, a zarazem radykalną interwencją w obrębie hiszpańskiej instytucji kinematograficznej.)
