FETYSZE I KULTURA Ile kobiet w przedziale wiekowym 19–29 lat mieszkało w Kolonii w 1970 roku? Jakie obowiązki pełniła sekretarka niedużego przedsiębiorstwa? W jakiej pozycji Monika kochała się z szefem podczas pierwszej schadzki? Ile kosztowało opakowanie tabletek antykoncepcyjnych? Którego dnia Monika miała okres? – to informacje, które dostaje widz i przy których pomocy ma zrekonstruować historię romansu. Film Karstena Krause i Philipa Widmanna jest jednak nie tyle zapisem konkretnej historii, ale analizą romansu jako faktu statystycznego. Co się na niego składa, jeśli odrzucimy emocje, lęki, nadzieje i marzenia? Jakich danych powinniśmy użyć, by przeprowadzić pełną, bezstronną i obiektywną dokumentację? Czy wystarczą zeznania bohaterów, listy, zdjęcia, fragmenty dziennika, rachunki za restaurację, taśmy? A może warto dodać szerszy kontekst: dane demograficzne, ogłoszenia matrymonialne, przekonania podzielane przez społeczeństwo w tym czasie czy ceny nieruchomości? Czy wystarczy realne, czy powinniśmy również uwzględnić prawdopodobne? Film to ironiczny eksperyment „dokumentacji” pewnej typowej historii. To fragmenty dyskursu miłosnego z perspektywy patologa. To wiwisekcja romansu. ENGLISH: A sultry romance between a married man and his young secretary in 1970s Cologne is revealed down to the smallest detail and with absurd scientific precision in “Scenario”, a film which with extreme formal rigour and bone-dry irony reflects on the act of 'documenting'. The discovery of a black suitcase filled with notes, receipts and a tape recording where the man himself kept a diary of the affair, is arranged as evidence. But can pure facts tell us what actually happened? Or is reality in fact a wavering between the real and the possible? Times and positions of intercourse, the average age of unmarried women in Cologne, demographic data and all other imaginable forms of data are presented in an objective and completely passionless order. An analogue report, illustrated in grey and brown by 16mm images in the extremely style-conscious, structuralist tradition. Philip Widmann and Karsten Krause's film is more than a phenomenal historical document of the times. In a present where the vast collection of data has become an end in itself for both governments and businesses, “Scenario” is a critical and understated witty commentary on the modern “will to knowledge”. Then as now, the irony is evident: everything is under control, except the meaning of it all. FILM Z NAPISAMI W JĘZYKU POLSKIM I ANGIELSKIM REZERWACJE NALEŻY ODEBRAĆ NAJPÓŹNIEJ 60MIN PRZED ROZPOCZĘCIEM SEANSU PLEASE PICK UP YOUR RESERVATIONS AT LAST 60MIN BEFORE THE MOVIE
