Koncertowa scena przedzielona czarnymi tiulami. Na środku wiolonczelistka w bieli. Wokół orkiestra Sinfonia Varsovia w różnych sekcjach i składach. Dla Sonii Wieder-Atherton muzyka zawsze była laboratorium. Jej nieograniczone poszukiwania prowadziły ją od jednego repertuaru do drugiego, od jednego odkrycia do następnego. Nieustannie bada krzyżujące się muzyczne ścieżki i zdobywa mądrość w nieustannym poszukiwaniu sensu. Tak pisze o sobie wybitna wiolonczelistka o rumuńskich korzeniach, która zaprosiła przyjaciółkę Chantal Akerman do stworzenia dokumentu o środkowoeuropejskim programie. Artystka przedstawia kulturę regionu, opowiadając o zmiennych granicach, tragizmie historii i przepływach tradycji. Klasyczne utwory, nierzadko w zaskakujących aranżacjach, przenikają się z fragmentami prób, a perełką okazuje się cymbałowo-wiolonczelowy duet w początku drugiej części. W tradycyjnym repertuarze odznacza się temperament wykonawczyni, podczas gdy w komponowanym bardziej liryzm, a wszystko składa się na osobistą podróż.
[Jan Topolski]
