Film opowiada o wielowymiarowych mitach i historiach, które odcisnęły piętno na losach wietnamskich kobiet. Jego Istotnym elementem są wywiady z Wietnamkami, które przetłumaczone na francuski, a następnie na angielski posłużyły do stworzenia scenariusza. Reżyserka zaprosiła do odtworzenia zebranych podczas wywiadów wypowiedzi imigrantki z Wietnamu mieszkające w Stanach Zjednoczonych. Aspekt odegrania zarejestrowanych wypowiedzi przez osoby, w których tekst wywołuje żywą emocjonalną reakcję, i ich zapośredniczenie poprzez przywołanie ich brzmienia w tłumaczeniach, sprawia, że film łączy w sobie elementy fikcji i dzieła dokumentalnego.
Trinh T. Minh-ha „postanowiła skupić się na wietnamskich kobietach, zwłaszcza tych doświadczających przemieszczenia i migracji, na ich tożsamości oraz różnicach kulturowych, językowych, społecznych. Zamiast spojrzenia od środka, jakie mogłaby przyjąć jako reżyserka pochodząca z tego samego kraju co rozmówczynie, zaproponowała ogląd z wielu pozycji: mediatorki, tłumaczki, osoby prowadzącej wywiad albo odpowiadającej w pierwszej osobie na pytania. Konwencja wywiadu, oparta na bezpośrednich wypowiedziach, wspomnieniach i komentarzach, pozwoliła na oddanie specyfiki i odmienności kultury Wietnamu – nazywanej i postrzeganej na wiele sposobów” – pisze prof. dr hab. Małgorzata Radkiewicz, współkuratorka retrospektywy filmów Trinh T. Minh-ha, w książce „Refleksje zza kamery. Reżyserki o kinie i formie filmowej”, która w grudniu 2022 roku ukazała się nakładem współwydawców Uniwersytetu Jegiellońskiego, Fundacji Okonakino i Muzeum Sztuki Nowoczesnej w Warszawie.
