„Jedenastu mężczyzn” – 28 min.
Esej found footage, skomponowany ze scen z klasycznych wietnamskich filmów z udziałem jednej aktorki, Nhu Quynh – gwiazdy złotego okresu rodzimej kinematografii. Fragmenty pochodzą z różnych okresów jej trwającej ponad trzy dekady kariery (od 1966 do 2000), z filmów produkowanych w większości przez narodowe Vietnam Feature Film Studio. Obrazom towarzyszy narracja, będąca zaadaptowanym fragmentem opowiadania Franza Kafki „Jedenastu synów” z 1919 roku.
„Listy z Pandurangi” – 35 min.
Wizualny esej, balansujący na granicy fikcji i dokumentu, intymności i polityczności, oparty na wymianie listów między mężczyzną a kobietą. Punktem wyjścia był plan wietnamskiego rządu, by zbudować jedną z dwóch pierwszych elektrowni atomowych kraju w Ning Thuan (znanym wcześniej jako Panduranga), regionie zamieszkanym przez grupę etniczną Cham, pielęgnującą swoje starożytne, matriarchalne tradycje wywodzące się z kultury hinduskiej, których korzenie sięgają dwóch tysięcy lat wstecz. Film porusza kwestie przenikania się przeszłości z teraźniejszością, ale jest także komentarzem na temat niegasnącego echa kolonialnych doświadczeń oraz intymną refleksją o roli artysty w definiowaniu kształtu rzeczywistości.
