Film przedstawia wstrząsający, niemal bezbarwny pejzaż życia trzech palestyńskich dziennikarzy w północnej Strefie Gazy. Śledzimy ich codzienność – pełną ryzyka, braku snu, kontaktu ze światem i elementarnych środków bezpieczeństwa – w czasie, gdy bombardowania stają się normą, a śmierć kolegów po fachu jedynie pogłębia poczucie osamotnienia. W tle – ruiny, popiół i szare niebo. To nie tylko osobista opowieść o odwadze i poświęceniu, ale przede wszystkim oskarżenie wobec świata, w którym wolne media stają się celem. W ciągu zaledwie jednego roku wojny Izrael–Gaza zginęło więcej dziennikarzy niż w jakimkolwiek innym konflikcie od czasu, gdy Komitet Ochrony Dziennikarzy zaczął zbierać dane w 1992 roku. Film porusza globalny problem systemowego atakowania pracowników mediów w strefach wojny, erozji wolności prasy i konsekwencji, jakie niesie za sobą brak niezależnych świadectw w czasach kryzysów humanitarnych. To także pytanie o granice poświęcenia: j
ak długo można nieść prawdę w świecie, który zdaje się jej nie słuchać?
