Alba Sotorra zabiera widza w filmową podróż wiodącą poprzez Bośnię, Turcję, Iran, Afganistan i Pakistan. Za pomocą kamery kreśli portrety artystek, które dzięki sztuce chcą wpływać na pozycję kobiet w tych muzułmańskich krajach. Obala w ten sposób szereg funkcjonujących na Zachodzie stereotypów, które dotyczą świata islamu w kwestii podziału płci. Postaci fabuły mają jedną – najważniejszą – wspólną cechę: niezależnie od miejsca zamieszkania są w pełni świadome własnej wartości i godności, a ponadto swoją aktywność koncentrują głównie na pomocy innym. Już pierwsze kadry – zdjęcia mew szybujących nad Bosforem – określają temat całego filmu: to poszukiwanie wolności; rozumianej jako swoboda artystycznej wypowiedzi, ale i oznaczającej niezależność w sprawach związanych z codziennością. Owa opowieść o odważnych kobietach, które burzą schematy, została przy tym bardzo sprawnie, dynamicznie zrealizowana. Warto wciąż przezwyciężać utarte wyobrażenia, a ten film stanowi do tego doskonałą inspirację.
