Pewnego razu w Kalkucie

Opis filmu

Zachwycający, wielowarstwowy, medytacyjny poemat na cześć wielkiej metropolii, będącej kulturalną stolicą kraju, łapiący rytm jej i mieszkańców tworzących jej tkankę. Są to zmęczeni ludzie, którzy przeżyli już wiele, ale wciąż mają nadzieję na szczęście i spełnienie. Taka jest Ela, była aktorka, która po stracie córki szuka ucieczki w alkoholu, a z mężem mija się obojętnie we wspólnych czterech ścianach. Ostatni zryw ma zapewnić jej wolność i odmianę, których kobieta tak bardzo potrzebuje. Nie ona jedna... W obiektywie tureckiego operatora Gökhana Tiryakiego (ciekawostka, był on także autorem zdjęć do "Pewnego razu w Anatolii" Ceylana), Kalkuta jest miastem jednocześnie odpychającym i lirycznie pięknym, zastygłym w bezruchu i płynącym tempem codziennego życia, umierającym, ale nieustannie odradzającym się w kolejnych warstwach. Oniryczny nastrój tego cichego, ale epickiego filmu, który Sengupta oparł na historiach prawdziwych ludzi i miejsc ze swojego rodzinnego miasta, znakomicie rymuje się ze "Spragnionymi miłości" Wong Kar Waia. Warto się w ten świat zanurzyć, wciągnąć w płuca zapach nocnej Kalkuty, poznać jej tajemnice. [tekst: Marcin Krasnowolski]