Podstawą filmu są trzy ludowe opowieści z Indii i Mali. Akcent położony zostaje na podobieństwach pomiędzy tymi na pozór dalekimi światami dwóch różnych kontynentów.
Holenderski reżyser Sander Francken w pierwszej części swego filmu opowiada historię ojca i syna z Radżastanu. Zbierają oni każdego dnia na ulicy miasta odpady z tworzyw sztucznych. Ojciec wstrzymuje się od osądzania ich losu. Bohaterem drugiej części jest Bouba, uczeń szkoły koranicznej w Djenne w Mali. Musi on odpowiedzieć na pytanie – co daje największą wiedzę? Z kolei w ostatniej części tryptyku towarzyszymy ojcu i córce wędrującym przez Himalaje, aby sprzedać swoje dzo (krzyżówka jaka i bydła domowego).
Sfilmowane opowieści dają widzom spojrzenie na uniwersalne mądrości. Okazuje się bowiem, że wszyscy, niezależnie od religii czy pochodzenia, zdają się myśleć o istocie naszej egzystencji. Dzięki tym trzem opowieściom z różnych regionów świata możemy w znakomity sposób przekonać się o podobieństwach kultur, w których nieodmiennie tkwi potrzeba poszukiwania najważniejszych prawd – nic temu tak dobrze nie służy jak snucie historii.
