Film przedstawia toksyczną relację matki i syna, jednak bez nadmiernego patosu czy wgłębiania się w przeszłość bohaterów. Pokazany jest urywek życia tej dwójki, ich codzienne czynności, zależność, jaka ich łączy. Jest to minimalistyczny, pozbawiony słów i muzyki obraz ukazujący dramat starszej kobiety i dorosłego już syna. Widz, dzięki długim i wymownym scenom, powoli wczuwa się w atmosferę i zaczyna rozumieć przyczyny koszmarnej egzystencji, na którą skazani są bohaterowie.
