Damencio, syn robotnika z małej wioski, przyjeżdża do Mediolanu, gdzie w związku ze staraniami o posadę urzędnika, ma być poddanym obowiązkowym egzaminom pisemnym i dość kuriozalnym testom psychologicznym. Udaje mu się pozytywnie wypaść na egzaminach i zostaje przyjęty do pracy. Początkowo urzęduje na korytarzu obok woźnego, ponieważ w urzędzie brakuje miejsca. Później, po śmierci jednego z urzędników, zostaje mu przydzielone biurko w pokoju zajmowanym przez kilku pracowników. Reżyser, który w początkowym okresie swojej twórczości realizował filmy dokumentalne, w „Posadzie” wykorzystał właściwe dla dokumentów środki wyrazu – autentyczne wnętrza i zaangażowanie niezawodowych aktorów, którzy kreują podobne postaci, jakimi są w życiu. Film zachwyca prostotą, poczuciem humoru, umiejętnością ukazywania niepozornych, choć tak istotnych dla całości obrazu szczegółów życia portretowanego środowiska.
