Film oparty jest na prawdziwych wydarzeniach, które rozegrały się tuż po zakończeniu wojny. 23 grudnia 1945 roku grupa repatriantów z dziećmi, końmi i samochodem przeprawiała się drewnianym, linowym promem ze Śpiewaków (dzisiaj Świbno) na Wyspie Sobieszewskiej do Mikoszewa na Mierzei Wiślanej. Na rzece piętrzyła się kra, lina się zerwała, a prom zaczęło znosić w kierunku morza, u którego brzegów pływały miny kolczaste. Następnego dnia, w Wigilię Bożego Narodzenia, wyruszyła ekspedycja ratunkowa... To zdarzenie Stanisław Goszczurny zawarł w swojej powieści zatytułowanej "Prom", na podstawie której w 1970 roku Jerzy Afanasjew zrealizował film o tym samym tytule. Pikanterii dodaje fakt, że prom (oczywiście współczesny egzemplarz) funkcjonuje do dzisiaj i przewozi ludzi oraz pojazdy rok w rok, od maja do października. Mieszkańcy Trójmiasta oraz turyści z całej Polski i Niemiec dobrze znają tę przeprawę.
Film można uznać za tajemniczy, prawie nieznany. Jego twórcą jest Jerzy Afanasjew, legendarny współzałożyciel Teatru Bim Bom, a następnie słynnego Sopockiego Cyrku Rodziny Afanasjew. Jest to jedyny profesjonalny fabularny i kinowy obraz tego artysty - trudno dostępny i prawie niepokazywany.
Film podejmuje tematykę właściwie nieobecną w polskim filmie fabularnym, a dla mieszkańców Gdańska i Pomorza niezwykle istotną. Opowiada o powszechnym tuż po wojnie zjawisku napływu nowej ludności ze wszystkich rejonów dawnej przedwojennej Rzeczypospolitej. Historia nowych repatriantów została pokazana w sposób frapujący, a wręcz dramatyczny. Film nosi znamiona kina sensacyjnego - nowi przybysze przez zrujnowany Gdańsk, w którym nie ma gdzie zamieszkać, jadą w kierunku Mierzei Wiślanej w poszukiwaniu domów i w miarę dobrych warunków życia.
