Historia małżeństwa z ponadtrzydziestoletnim stażem jest dla reżyserki Anny Kasperskiej pretekstem do opowiedzenia dwóch historii. Pierwsza to prywatna opowieść o dwojgu ludzi, którzy spędzili ze sobą większą część życia, chociaż emocje między nimi wygasły już dawno. Równocześnie autorka filmu szerokim gestem kreśli kontekst transformacji po roku 1989, sprawnie wykorzystując archiwalne kroniki filmowe. W konsekwencji udaje się jej uchwycić nieustanne napięcie pomiędzy prywatnym, a politycznym wymiarem jej opowieści.
