Antonio Reis i Margarida Cordeiro to duet, który na stałe wpisał się na karty historii portugalskiego kina. Reis – u korzeni poeta – oraz jego żona, z wykształcenia psychiatra, stworzyli oryginalny tandem twórczy, którego filmy ukształtowały kolejne pokolenia wielkich portugalskich reżyserów, takich jak Pedro Costa czy João Pedro Rodrigues.
Ich twórczość skoncentrowana wokół regionu Trás-os-Montes (z którego pochodzi Cordeiro), czerpała garściami z awangardowego myślenia o obrazie filmowym. Kino duetu jest trudne do sklasyfikowania i nieustannie miesza ze sobą sprzeczne porządki. Tworząc często fikcyjne narracje, zachowuje w sobie pewien osobliwy dokumentalny charakter. Jest na wpół etnograficzne, będąc równocześnie poetyckim ruchem wyobraźni i lokalnych mitów.
To najbardziej monumentalne dzieło twórców, w pełni korzystające z surrealnego obrazowania i czerpiące bezpośrednio z szeregu tekstów kultury, od Kafki po starożytne Wedy. Para filmowców w Róży po raz kolejny przypatruje się krainie Trás-os-Montes oraz buduje obsadę z naturszczyków – mieszkańców okolicznych wiosek. Tym razem czyni jednak z górzystych terenów regionu przestrzeń dziania się nowej, możliwej rzeczywistości: zmieszanej w czasie, obcej, a jednocześnie znajomej.
„Film dla tych, którzy wciąż widzą i słyszą, jakby to był pierwszy raz; jakby był to pierwszy film, który wyłonił się z ziemi…” – mówi o Róży Margarida Cordeiro.
