W swoim kolejnym filmie Kim Longinotto, świetnie znana publiczności WATCH DOCS, pozostaje w kręgu swoich ulubionych tematów, ale odchodzi nieco od stylu verité, w jakim zwykle je ujmowała. Tu głos ma często sama główna bohaterka, Salma. Można wręcz powiedzieć, że to film o zabieraniu przez nią głosu. Podobnie jak miliony innych dziewcząt, Salma została przez swoich rodziców dosłownie zamknięta przed światem w okresie dojrzewania, dopóki po latach nie zgodziła się wyjść za mąż. Wtedy jednak na kolejne lata z domu zakazał jej wychodzić mąż. Ale potajemnie w czasie swojej niewoli Salma nie przestawała pisać. Przemycone na zewnątrz i opublikowane poezje okazały się literacką sensacją, czyniąc z Salmy najsłynniejszą tamilską poetkę Indii. Ich szczerość nie mogła spodobać się rodzinie i wiejskiej społeczności, ale literacki sukces to nie koniec drogi Salmy w życiu publicznym – będzie ona wiodła do społecznego aktywizmu i polityki.
Choć bardziej ściszona i refleksyjna niż poprzednie filmy Longinotto, Salma ma w sobie coś z intensywności baśni, z jej okrucieństwem, bohaterstwem i jaskrawym obrazowaniem. Brutalnym okrucieństwem prastarej tradycji, niezwykłym bohaterstwem wyjątkowej jednostki, która stawi jej skuteczny opór i jaskrawymi, pełnymi emocji obrazami, jak zakratowany pokoik w suterenie – wieloletnie więzienie Salmy, czy jej wspomnienie z dzieciństwa – obraz dziewczynki chciwie czytającej strzępy gazet, w które owijane były domowe zakupy, przypominający dziewiętnastowieczne europejskie przedstawienia wilczego głodu literatury u nisko urodzonych geniuszy. (mn)
100%
