Filmy tematycznie odległe, ale charakteryzujące się szczególną wrażliwością na filmowe tworzywo. Gabriela Mruszczak, tworząc dokument o jednym z najstarszych rezerwatów przyrody, wyszła poza funkcję informacyjną i stworzyła wizualną symfonię natury oraz estetyczny portret puszczy. W filmie Dawida Pulita poznajemy historię Eugeniusza Karkoszki – muzyka, pedagoga i opiekuna tradycji. To zarazem impresyjny obraz Orawy i Babiej Góry, oddający ducha oraz rytm regionu i skłaniający do zadumy nad jego dziedzictwem. Bartosz Toboła w zjawiskowym filmie o Sylwii Mensfeld – artystce i poetce z Nowego Targu – ukazuje proces twórczy zachodzący na styku jej choroby (schizofrenii) oraz aspiracji życiowych. Bohaterka nie zostaje przy tym pozbawiona głosu: film staje się przestrzenią jej osobistej ekspresji. Każdy z tych obrazów ma swój indywidualny, autorski rytm.
