Sufit 41'
Średniometrażowy film dyplomowy z 1962 roku, zrealizowany przez Verę Chytilovą podczas studiów reżyserskich w praskiej szkole filmowej FAMU. Chytilová powraca w nim do znanego sobie świata modelingu, w którym sama przez krótki czas pracowała. Bohaterką filmu jest Marta, która wydaje się zadowolona ze swojego życia. Przypadkowe spotkanie z byłym kolegą ze studiów medycznych, z których Marta zrezygnowała, ujawnia jednak metaforyczny „sufit”, ograniczający wygodne i udane życie młodej kobiety. Głównym tematem filmu jest jeden z ulubionych motywów Chytilovej: emancypacja. W wielu filmach reżyserki bohaterki, często bezskutecznie, próbują wyrwać się z egzystencjalnych schematów i narzuconych ról.
Ten utrzymany w dokumentalnym stylu film pokazuje również kilka przyszłych gwiazd czechosłowackiej Nowej Fali, w tym studentów FAMU Jiříego Menzla i Miloša Formana.
Lili 12'
W studiu telewizyjnym dziewczyna o imieniu Lili zostaje poproszona o odegranie roli tak zwanej „China Girl”. China Girls, obecne w historii kina od lat 20. XX wieku, to kobiety o kaukaskim kolorze skóry, filmowane obok tablicy kolorystycznej w celu kalibracji kolorów filmu. Nie muszą zapamiętywać dialogów ani wcielać się w żadną postać. Wystarczy, że mają nieskazitelnie białą cerę. Ich skóra – biała jak porcelana – służy jako punkt odniesienia przy korekcji kolorów obrazu z kamery i podczas kopiowania filmu, ostatecznie wykluczając osoby o innym kolorze skóry, które nie wpisują się w tę niejawną normę.
Lili opowiada historię jednej z tych „China Girls”, wykorzystując materiały archiwalne, found footage i nagrania dokumentalne, a jednocześnie poddaje krytycznej refleksji tradycję „China Girls”, osadzając ją w kontekście społeczeństwa, które – jak zauważa antropolog Michael Taussig – przejawia charakterystyczny dla siebie lęk i nieufność wobec koloru.
