W tym filmie świt jest rzeczywiście przebudzeniem miasta. Ludzie wstają z łóżek, gimnastykują się na ulicach i skwerach – tłumy przechodniów robią skłony, wymachy, podskoki. Nagle w grupie ćwiczących pojawiają się nadzy zapaśnicy sumo. Ćwiczą razem z dziećmi i staruszkami. Kamera śledzi zwykłe sytuacje, takie jak seans portretowy, wizyta w sklepie mięsnym czy w gabinecie wróża, które objawiają inność, odrębność i niedostępność tego świata.
