Portret życia uchodźców. Rodzina Sandu dostała od państwa trzy kilogramy ryżu w ramach rekompensaty za zbombardowany dom. Z normalnego życia trzech kobiet: babci, matki i córki, niewiele już pozostało. Reżyserka opowiada historię swojej rodziny, prezentując obraz traumy fizycznej i psychicznej uchodźców oraz ich teoretycznego powrotu do normalności i codzienności. Czy piekło, od którego się uciekło, różni się więc od obrazu nowej, wydawać by się mogło, lepszej rzeczywistości?
