Masowa turystyka zdaje się być relatywnie niewinnym przejawem globalizacji, w porównaniu z jej bardziej spektakularnymi symptomami. Pegi Vail, nowojorska antropolożka i reżyserka filmu, uświadamia nam, że to powierzchowne wrażenie. Dokumentując przez dziesięć lat rozwój turystyki w tak odległych miejscach, jak Boliwia, Tajlandia, Bhutan czy Mali, zgromadziła przekonujące dowody na to, że charakterystyczne dla nowej generacji turystów dążenie do odkrywania miejsc nietkniętych stopą białego człowieka niemal zawsze prowadzi do degradacji miejscowych społeczności.
Rajskie plaże zmieniają się w gigantyczne imprezownie, a pustynie zamiast nomadów przemierzają terenówki wypełnione backpackersami. Z czasem zamiast turystów indywidualnych pojawiają się zorganizowane wycieczki, sieci hoteli, fast food i czartery. Cały proces zaczyna niepokojąco przypominać gentryfikację zachodnich miast – tyle, że miejscowi nie mogą po prostu wyprowadzić się do tańszej dzielnicy.
71%
