Teoteka - głębszy wymiar kina

inne
Teoteka
nieznany

Opis filmu

„Kino nośnikiem kultury iwartości” – idąc tropem tych słów św. Jana Pawła II postanowiliśmy zainaugurować cykl spotkań filmowych dotykających duchowego wymiaru ludzkiego życia. Nie nazywamy ich „filmami religijnymi”, bo takie nie istnieją, są to bardziej „filmy zmotywami religijnymi”. Według Jana Pawła II wartości ludzkie ichrześcijańskie, zasługujące na uwagę ipochwałę, można znaleźć nie tylko wfilmach odwołujących się bezpośrednio do tradycji chrześcijańskiej, ale także powstających winnych kręgach kulturowych ireligijnych. Chcemy by nasze spotkania, były rodzajem społecznego doświadczenia, na wzór klubów filmowych. Mają tworzyć przestrzeń do dialogu ikomunikacji, dzielenia się przeżyciami estetycznymi iwrażliwością. Cykl filmowy uruchamiany wKinotece ma być tego rodzaju „klubem filmowym”. Przesłanie cyklu można by określić trzema słowami: wolność, duchowość, transcendencja. Teoteka to cykl, wktórym będzie można ponownie zobaczyć na dużym ekranie filmy mistrzów światowego ipolskiego kina. Wprogramie zaprezentujemy klasyczne już dziś filmy tj. „Iluminacja”, „Ryś” czy „Ewangelia według świętego Mateusza”, jak inajważniejsze współczesne produkcje, wielokrotnie nagradzane na najbardziej prestiżowych festiwalach filmowych: „Lourdes”, „Camille Claudel” i„Wielkie Piękno”. 29 listopada odbędzie się drugie spotkanie, podczas którego obejrzymy film „Camille Claudel, 1915” (reż. Bruno Dumont). Gośćmi spotkania, które poprowadzi ks. Andrzej Luter będą: eseista, krytyk literacki itłumacz -Jan Gondowicz oraz Marcin Nowak zCentrum Myśli Jana Pawła II. Tematem dyskusji będzie fanatyzm dobrych ludzi. Wysłana przez rodzinę do ośrodka dla obłąkanych na południu Francji, rzeźbiarka Camille Claudel (fenomenalna Juliette Binoche) czeka na odwiedziny swojego brata, Paula. Miota się między paranoją aapatią, na zmianę wściekła jak zranione zwierzę iuduchowiona jak Joanna d'Arc. Jeden znajważniejszych współczesnych francuskich reżyserów Bruno Dumont („Ludzkość”, „Poza Szatanem”) pokazuje, jak wokół bohaterki wznoszą się kolejne mury. Zimne ściany szpitala iszorstkie dłonie pilnujących ją ludzi. Wykrzywiająca jej zmysły nadwrażliwość. Wreszcie -obojętność brata Camille, którego od spraw doczesnych odrywa megalomania podsycana przez religijną obsesję. W dyskusji wezmą udział: – Krytyk literacki, tłumacz. Absolwent Uniwersytetu Warszawskiego. Debiutował w1971 r. na łamach warszawskiej „Kultury”. Za przekład „Ćwiczeń stylistycznych” Raymonda Queneau otrzymał Nagrodę „Literatury na Świecie” (2006). Szkice, recenzje iprzekłady publikował m.in. wnastępujących czasopismach: „bruLion”, „Dialog”, „Exlibris”, „Konteksty”, „Literatura na Świecie”, „NaGłos”, „Odra”, „Res Publica Nowa”, „Tygodnik Powszechny” oraz „Więź”. Jest twórcą oryginalnego bestiariusza pt. „Zoologia fantastyczna” inspirowanego twórczością Jorge Luisa Borgesa. Autor monografii Brunona Schulza, Jerzego Nowosielskiego iJerzego Dudy Gracza. W2014 roku wwydawnictwie Nisza ukazała się jego książka pt. „Duch opowieści” -48 felietonów, szkiców iartykułów literackich”. -Na co dzień pracuje winstytucji kultury, adokładnie na 1Piętrze – miejscu spotkania Centrum Myśli Jana Pawła II – gdzie zajmuje się, dialogiem, pokazywaniem głębszego wymiaru rzeczywistości iwpuszczaniem wkrwiobieg debaty publicznej nauczania Karola Wojtyły. Publikuje w„Znaku”, „Kulturze Liberalnej” oraz wDywiz. -Duszpasterz, publicysta, doktor teologii ekumenicznej. Asystent kościelny Towarzystwa „Więź”, członek redakcji kwartalnika WIĘŹ iZespołu Laboratorium WIĘZI, współautor (z Katarzyną Jabłońską) felietonu filmowego "Ksiądz zkobietą wkinie". Autor książek "Ekspostkatolik" i"Kino wiecznie młode". Współpracownik „Tygodnika Powszechnego”, miesięcznika „Kino” iportalu e-teatr.pl, współtwórca programów telewizyjnych. Aktywny duszpastersko wśrodowiskach dziennikarskich. Mieszka wWarszawie. (źródło: laboratorium.wiez.pl) 29.11 „Camille Claudel” reż. Bruno Dumont Temat: Fanatyzm dobrych
 
12+
 
do góry ▲