Lipiec, 1998. Minął rok, odkąd południowo-zachodnią Polskę nawiedziła powódź. Norbi wiedzie prym na listach przebojów, ciągle katowany przez RMF i Radio Zet. Budka Suflera odcina kupony, a Waldemar Goszcz z buta wbija się do polskiej popkultury. Miasto żyje we względnym spokoju i harmonii. Powodzią nie zostało jakoś mocno dotknięte, no chyba, że na obrzeżach.
Miejscowa fabryka została właśnie sprzedana niemieckiemu koncernowi, a belgijski właściciel cukrowni nie zamierza nikogo zwalniać.
Leniwie płynie czas na osiedlu Krzepiń, gierkowskiej inwestycji mieszkaniowej będącej w architektonicznej symbiozie z poniemieckimi domami dawnej wsi Gerinnse.
Buntownicza młodzież spędza czas w pustostanach, a ta nieco grzeczniejsza - na polanie za Szkołą Podstawową nr 5.
Letnią sielankę przerywa informacja o zaginionym pięciolatku. Akcja poszukiwawcza i zryw mieszkańców Krzepinia okazuje się być całkowicie niepotrzebny - mały Karol Poliński nigdy nie istniał. Po tych wydarzeniach, w całym mieście dochodzi do coraz dziwniejszych i przerażających sytuacji, który zaczyna interesować się lokalny dziennikarz Adam Furlong.
