Słoneczny dzień w Hajfie. Dwaj mężczyźni z miasta. Moshe jak co dzień budzi się bez nadziei na jakąkolwiek zmianę w codziennej rutynie. Mozolnie wspina się po schodach na górę Karmel, gdzie pracuje. Uri z kolei schodzi z góry. Chce wsiąść na statek i zdezerterować od wszystkiego, co kocha i czym gardzi. Nie ma żadnego poczucia przynależności.
Mówi reżyser: "Przy pomocy historii tych dwóch mężczyzn przyglądam się tematom lojalności, zdrady i niewoli. W pewnym sensie moi bohaterowie są alegorią kraju, w którym żyję - tu nie można wybrać innej drogi, nawet jeśli ziemia usuwa ci się spod stóp."
Egzystencjalna komedia, w której dominująca nad Hajfą góra, opleciona niekończącymi się schodami, przejmuje kontrolę nad przeznaczeniem.
