W rolach głównych: białoruscy wichrzyciele

Opis filmu

12.05 po seansie zapraszamy na debatę: Jak obalić dyktatora? Białoruski Wolny Teatr, Euromajdan, rosyjscy obrońcy praw człowieka – czy Europa Wschodnia wywalczy sobie drogę ku wolności? 12.05 after the screening we invite to the debate: How to Abolish a Dictator? Free Belarusian Theatre, Euromaidan, Russian human rights activists – will Eastern Europe fight its way to freedom? 13.05, 14.05 po seansie zapraszamy na spotkanie z reżyserką 13.05, 14.05 after the screening we invite to the meeting with director Wybrane festiwale i nagrody / Selected festivals and awards: 2013 – MFF Toronto / TIFF Toronto. Białoruski Wolny Teatr to słynny undergroundowy zespół teatralny, założony w Mińsku w 2005 roku przez Mikołaja Chalezina i Natalię Kaladę jako wyraz sprzeciwu wobec sytuacji politycznej i cenzury panujących na Białorusi. Teatr nielegalnie prowadzi działalność krytyczną wobec białoruskiej władzy. Nie ma pozwolenia na występy, nigdy nie został zarejestrowany, nie posiada też stałej sali i pokazuje przedstawienia potajemnie, w ciągle zmienianych lokalizacjach. Białoruska milicja bezustannie śledzi jego repertuar, składa wizyty podczas spektakli, co w dwóch przypadkach zakończyło się nawet aresztowaniem wszystkich obecnych na przedstawieniu. Grupa składa się z 17 osób, w tym założycieli, scenarzysty i reżysera w jednej osobie, dziesięciu aktorów, dramaturga, dwóch asystentów technicznych i czterech administratorów. Zespół cieszy się dużą popularnością, pokazuje spektakle zarówno na Białorusi, jak i poza granicami kraju, w tym m.in. na festiwalach w Paryżu, Nowym Jorku, Sztokholmie, Nancy, Londynie i Edynburgu, gdzie w 2011 roku otrzymał nagrodę główną. Film pokazuje jak funkcjonuje ten szczególny teatralny zespół w politycznej rzeczywistości, która nie sprzyja prowadzeniu tego typu działalności. Widzimy kulisy przygotowania spektakli przez artystów, którzy za pomocą teatru próbują obalić białoruską dyktaturę. Ich proste, niskobudżetowe, ale bardzo żywiołowe przedstawienia, pełne wyobraźni i buntu, poruszają sprawy, które dla białoruskiej władzy są tematem tabu. W sposób otwarty krytykują politykę, wyśmiewają władzę, opowiadają o mniejszościach seksualnych, alkoholizmie i samobójstwach. Używają prostych środków wyrazu, chętnie wykorzystując ironię i szyderstwo. Jak bowiem twierdzą członkowie Białoruskiego Wolnego Teatru, praca i śmiech to jedyna alternatywa, która może ich ocalić w sytuacji, w której przyszło im funkcjonować. Zespół cieszy się dużą popularnością nie tylko wśród widzów, lecz zyskał również spore uznanie u zachodnich polityków i artystów. Po obejrzeniu jednego ze spektakli grupy Tom Stoppard przyznał, że chciałby, aby jego dramaty były wystawiane w taki sposób. The film picks up the story in 2010, as the KGB of Belarus is cracking down on dissenters. Following the breakup of the Soviet Union, Alexander Lukashenko took power in Belarus' 1994 presidential election – and never let go. Now, as a dubious new presidential election takes place, the KGB targets Free Theatre founders Nikolai Khalezin and Natalia Koliada, along with their colleagues. Their plight is reminiscent of Eastern European writers and artists during the Cold War who had to choose between repression at home and disconnection in exile. What's changed in the twenty-first century is the power of documentary crews to capture what's happening. In Sackler's film we get a front-row seat to a resistance movement full of vitality, both on the stage and in the streets. As one Free Theatre member says, "Work and laughter are what will save us". Filmy zagraniczne wyświetlane są z polskimi napisami. Większość filmów pokazywana jest również z angielskimi napisami/ Foreign films will be screened with Polish subtitles. Most of the presented films will also have English subtitles. Miejsca na salach są nienumerowane/ No seating assignment. Informujemy, że nie ma możliwości zwrotu zakupionych biletów / We inform you that tickets are non-refundable.