Bohaterką filmu jest opolanka Zofia Hajduk. Urodziła się w Wójtowej Wsi, obecnej dzielnicy Opola, w maju 1920 roku. Pochodziła z rodziny znanej w regionie z podtrzymywania polskich tradycji i kultury. Jej dwaj starsi bracia brali udział w III powstaniu śląskim w 1921 roku i wstąpili do Związku Polaków w Niemczech.
W 1937 roku w I Dzielnicy ZPwN w Opolu Alojzy Smolka założył polski teatrzyk lalek, który współtworzyła Zofia Hajduk. Teatrzyk działał na terenie całej Opolszczyzny, a pierwszy opolski spektakl zrealizowano w Domu Polskim jesienią tego samego roku. Już wówczas opolskie gestapo prowadziło notatki operacyjne z działalności teatru. 6 marca 1938 roku w Berlinie w I Kongresie Polaków w Niemczech uczestniczyła również 18-letnia Zofia wraz z braćmi.
Po wybuchu wojny, we wrześniu 1939 roku, została zatrzymana i wysłana do obozu koncentracyjnego KL Ravensbrück (nr 2241). Zanim jednak to nastąpiło, jeszcze w sierpniu przeszła tajny kurs i została wcielona do polskiego wywiadu wojskowego. Jej obozowa gehenna trwała do kwietnia 1940 roku. Po odzyskaniu wolności niezwłocznie podjęła współpracę z Inspektoratem Opolskiego ZWZ-AK „Skorpion”. Jej zadaniem była obserwacja i tworzenie meldunków, dotyczących spraw wojskowych oraz sytuacji ekonomicznej na Opolszczyźnie.
W sierpniu 1943 roku została zdekonspirowana i aresztowana. Po 8 miesiącach spędzonych w więzieniu w Lublińcu wysłano ją, jako specjalnego więźnia, do obozu koncentracyjnego KL Auschwitz (nr obozowy 75711), z adnotacją w aktach: „Langsam sterben lassen” („Niech umiera powoli”). W 1945 roku znalazła się w gronie nielicznych więźniów, którzy przeżyli marsz śmierci. Ponownie wysłano ją do KL Ravensbrück, a następnie w głąb Niemiec.
Po zakończeniu wojny wróciła do Opola, współtworzyła życie kulturalno-społeczne w Opolu i regionie, współpracowała z Radiem Opole, była także działaczką Związku Bojowników o Wolność i Demokrację. Odznaczona Medalem Rodła, Zasłużonemu Opolszczyźnie i Zasłużony Obywatel Miasta Opola.
Zmarła 17 lipca 2002 roku. Została pochowana w
