Na ekranie oglądamy jedną z największych w Polsce kolekcji sztuki naiwnej, mieszczącą się w domu Ludwiga Zimmerera, korespondenta zachodnioniemieckiego radia, od roku 1956 żyjącego i pracującego w Warszawie. Przewodnikiem jest on sam. Opowiada o początkach niezwykłej kolekcji, pasji zbieracza i swoim osobistym stosunku do występujących w filmie autorów dzieł: górników, emerytowanych pielęgniarek, nauczycielek, rolników i ludzi bez zawodów, którzy w amatorskiej twórczości artystycznej odnajdowali nowe sfery życia.
