Trzydziestoletnia Katia Ismaiłowa, pierwszy raz w życiu poczuła prawdziwą chęć zniszczenia wszystkich, którzy mogą przeszkodzić jej szczęściu. Zazdrosna konduktorka staje się morderczynią. Akcja filmu toczy się w naszych czasach, chociaż niektóre motywy zaczerpnięte są z utworów N. Leskowa („Powiatowa lady Makbet”). Romans Katii bardziej przypomina grę jej chorej wyobraźni. Rzeczywista jest krew, morderstwo, samobójstwo. Wszystko jest z góry określone. Katia w konwulsyjnym rytmie stuka w klawisze starej maszyny do pisania marki „Underwood”, a następnie rozciąga się na drewnianej podłodze. Bohaterka przeżyła głęboką traumę i znalazła się na marginesie życia społecznego. Jest zdolna tylko do autodestrukcji.
