Akcja „Kawiarni” toczy się w miejscu pozornie zwyczajnym. Okazuje się, że filiżanka espresso to nie tylko codzienny rytuał, ale przede wszystkim pretekst do przejścia w zwalniającą czas przestrzeń, która zaczyna żyć własnym życiem.
Główny bohater filmu – kawiarnia Heca, ujawnia swoisty przekrój osobliwości – zarówno tych po jednej jak i po drugiej stronie baru. Dzięki realizacji zdjęć do filmu bywalcy kawiarni tracą na chwilę swoją anonimowość. Kamera, to „cierpliwe oko”, przyglądające się bohaterom i sytuacjom. Nieoczywista, zrywająca z konwencją narracja pozwala stanąć oko w oko z samym sobą, zadając sobie ważne pytania. To pytania również skierowane w stronę widza. Być może kawiarnia jest jednym z niewielu miejsc, gdzie można się na chwilę zatrzymać.
