Film domykający nieformalną trylogię młodości, na którą składają się także Bezład i Zimowe dziecko. 20-letnia, marząca o aktorskim sukcesie Louise (Judith Godrèche) mieszka z dużo starszym partnerem, Clémentem (reżyserowi zależało na tym, by stworzyć rolę, która będzie kłóciła się z dotychczasowym wizerunkiem Jeana-Pierre’a Léauda). Ich trudny związek komplikuje pojawienie się Adriena (Thomas Langmann), 19-letniego syna Clémenta. Jak wiadomo, młodość u Oliviera Assayasa zawsze oznacza kłopoty. Paryż się budzi skupiony jest na wnętrzach, twórcę interesuje bowiem architektura przestrzeni i emocji, a także zmiany, jakie zachodzą w realnym i emocjonalnym pejzażu. Louise szuka stabilizacji, krążąc pomiędzy apartamentem starszego mężczyzny a squatem, w którym pomieszkuje z nowym kochankiem. Pomiędzy ambicjami i możliwościami, które są wyznaczone przez kolejne castingi i wizyty u dilera. Rytm tych podróży przez młodość wyznacza minimalistyczna muzyka Johna Cale’a.
[Małgorzata Sadowska]
