Mała rybacka wioska na brazylijskim wybrzeżu. Clarice umiera podczas porodu, aby odrodzić się na nowo. Debiut Eduardo Nunesa utrzymany w czarno-białej poetyce zdjęć pod wieloma względami ma formę baśni. Wysmakowane plastycznie kadry, wielokrotnie stosowana głębia ostrości oraz liczne zmiany czasu pozwalają zanurzyć się w opowieść o kobiecie, której całe życie przedstawiono w ciągu zaledwie jednego dnia. Nunes czerpie z twórczości klasyków. Zdjęcia Mauro Pinheiro Jr. skojarzą się zapewne z filmami Béla Tarra, a sposób użycia symboli z dorobkiem Andrieja Tarkowskiego. Jednakże elementem wyróżniającym „Południowy zachód” od innych pozycji z nurtu „slow cinema” jest niezwykła i wielowymiarowa forma użycia czasu. Niemal wszystko dzieje się w samym obrazie i dźwięku.
Konkurs Główny – MFF w Rotterdamie (2012), Specjalna Nagroda Jury, Najlepsze Zdjęcia, Nagroda FIPRESCI – MFF w Rio de Janeiro (2011), Nagroda FIPRESCI – Cinélatino (2012).
