Chłopak i dziewczyna zamknięci w opuszczonym budynku popularnej dzielnicy w Kampanii. Ona - przetrzymywana przez camorrę z niewiadomych powodów; on - zmuszony przez szefa klanu do odgrywania roli strażnika. Obydwoje są zbyt dorośli jak na swój wiek. Weronika zachowuje się jak kobieta doświadczona i bez skrupułów, Salvatore jak "mały mężczyzna", który musi pilnować interesu. Wobec dramatu tego uwięzienia, młodzi ludzie reagują każdy na swój sposób: Weronika sprzeciwem i buntem, Salvatore uległością i ugodowością. Z upływem czasu, wzajemna wrogość przekształca się w nieuniknioną intymność, odkrywanie siebie, rozpalenie marzeń wieku dojrzewania, które wcześniej musieli odłożyć na bok. Paradoksalnie to więzienie staje się dla obojga ucieczką od rzeczywistości, tytułową "przerwą" w ich zbyt dojrzałej egzystencji.
