Strażnik Dahufa przemierza górzyste królestwo w poszukiwaniu swojego księcia, który od żmudnego rządzenia krajem woli spowite mgłami malarskie plenery. Tropiąc go trafia do dziwnego miasteczka, zamieszkanego przez małomówne i niezbyt przyjaźnie nastawione Orzeszki. Szybko okazuje się, że miejsce to skrywa znacznie więcej nieprzyjemnych tajemnic.
Surrealistyczna, mroczna baśń Busifana urzeka przemyślaną estetyką, w której można wytropić nawiązania do tradycyjnego malarstwa tuszem i dokonań słynnego Szanghajskiego Studia Filmów Animowanych, ale też do najbardziej mrocznych elementów twórczości Hayao Miyazakiego. Korzystając z tych (i nie tylko) inspiracji reżyser tworzy niezwykłe, autorskie obrazy, zachwycające słodyczą i zarazem zaskakujące drastycznym okrucieństwem. Producenci z własnej woli opatrzyli film ograniczeniem 13+, ostrzegając widzów przed brutalną zawartością. Opowieść o dystopijnej krainie rządzonej przez autorytarnego władcę o dziwo nie została jednak zablokowana przez chińską cenzurę – dopiero po premierze filmu Liga Młodzieży Komunistycznej skrytykowała kryjące się w nim "podstępne polityczne metafory", co przysporzyło filmowi jeszcze większą popularność.
Inteligentna polityczna ironia to jednak tylko jedna z zalet "Strażnika". Nietypowe tempo prowadzenia narracji, błyskotliwa gra z konwencją tradycyjnych opowieści o wojownikach, abstrakcyjny humor i plejada nietypowych postaci sprawiają, że film trudny jest do zaszufladkowania, zaskakując widza na każdym kroku i dowodząc, że niezależne chińskie kino ma jeszcze wiele do powiedzenia.
[Jagoda Murczyńska]
