Zaczęło się od niespokojnej nocy Roberta Altmana, który w trudnym momencie życiowym wyśnił sobie film dziejący się na kalifornijskiej pustyni z udziałem Sissy Spacek i Shelley Duvall. W latach 70. niepokorny i zawsze niekonwencjonalny Altman mógł jeszcze wszystko: kręcił film za filmem, eksperymentował, zmieniał stylistyki i tonacje. „3 kobiety”, na pozór obyczajowa historia relacji dwóch pielęgniarek, to prekursor rozegranego na granicy jawy i snu „Mulholland Drive” oraz najbardziej enigmatyczny film reżysera.
Poetycka praca kamery, impresyjna ścieżka dźwiękowa i dwuznaczna przyjaźń łącząca Millie i Pinky sprawiają, że nie jesteśmy pewni, jaki status mają ekranowe wydarzenia. Kim są bohaterki? Co do siebie czują? W którą stronę prowadzi nas narracja? Czy wszystkiego sobie przypadkiem nie przyśniliśmy? Rozmarzone i niepokojące, „3 kobiety” to intensywne kinowe doświadczenie z opalizującymi, zjawiskowymi rolami Spacek i Duvall.
Sebastian Smoliński
