„Trzy pieśni”. O poszukiwaniu własnego głosu
Film Krzysztofa Nowickiego „Trzy pieśni” nie jest klasycznym dokumentem muzycznym – choć muzyka jest w nim bardzo ważna. Śpiew pełni tu rolę narzędzia budowania relacji i emocjonalnego doświadczenia. Śpiew jako sposób na bycie razem W społecznym chórze doświadczenie muzyczne nie jest wymagane. Na jego zajęcia może przyjść każdy, niezależnie od wieku, zawodu czy umiejętności wokalnych. To w pewnym sensie powrót do najbardziej pierwotnej funkcji śpiewu – spotkania ludzi, którzy chcą wspólnie wyrazić emocje poprzez muzykę. Wyśpiewując siebie, próbują przełamać złą passę i odnaleźć ukojenie w kontakcie z drugim człowiekiem. Nie bez powodu w uzasadnieniu jednej z festiwalowych nagród dla „Trzech pieśni” pojawia się zdanie, że głos ludzki unisono jest najpiękniejszym instrumentem na świecie.
