Cass i Gav jadą na Bałkany i tam spotykają rubasznego, nazbyt wylewnego lokalsa, który przedstawia się jako Święty Piotr. To typ, jakiego nikt nie chciałby spotkać w ciemnym zaułku, a wrażenie potęguje zasnute bielmem oko, które połyskuje upiornie w ciemności. Gav jednak nie słucha Cass i głosu rozsądku. Stwierdza, że nowy znajomy będzie wspaniałym przewodnikiem po bałkańskich bezdrożach. Co z tego wyniknie? Pewnie się domyślacie.
Eight Eyes to horror, który klimatem i realizacją przypomina slashery z lat 70. i 80. Nakręcony kamerami 16mm i Super8 czerpie pełnymi garściami z klasyki: pierwszej Teksańskiej masakry piłą mechaniczną, ale też mniej znanych dzieł, np. włoskiego Pociągu śmierci dystrybuowanego też jako Bramy piekieł III: Diabelski podmuch czy popularnej serii Hostel. Bałkański folklor, psychodeliczna estetyka i ziarnisty, dający wrażenie uczestniczenia w wydarzeniach obraz, sprawiają, że Eight Eyes to nie film, a doświadczenie. W czasie seansu udzieli wam się niepokój Cass, który z każdą minutą przeradza się w pierwotny strach i jak ona poczujecie się w potrzasku. Po tym filmie zastanowicie się dwa razy, nim w czasie wakacji odezwiecie się do kogoś obcego, a już na pewno nie pojedziecie na Bałkany. Przewidujemy, że po premierze Eight Eyes branża turystyczna w Serbii napotka spore problemy.
