"W filmie przedstawiono rodzinę państwa Paszlów z Brańszczyka". Zaraz po ślubie snuli różne plany. Pokrzyżowały je narodziny pierworodnego syna. Jego kalectwo niejako zamknęło ich w domowym więzieniu. Wymagał nieustannej opieki. Bezwładne ciało niemego chłopca wywoływało pytania: dlaczego? po co? Na takie pytania trudno znaleźć odpowiedź. Ojciec, który wcześniej zaglądał do kieliszka, palił papierosy i nie zawsze bywał w porządku, doszedł do wniosku, że syn jest przejawem woli boskiej. To ona domagała się w ten sposób, by nie zmarnował życia. I w końcu było ciężkie, ale piękne. Czarno-biały film jest portretem rodziny Paszlów z Brańszczyka - rodziców i ich trojga dzieci, zwłaszcza zaś ojca. Mężczyzna opowiada o sobie, snuje refeksje wywołane dramatycznym zrządzeniem losu. Oglądamy, jak wykonuje domowe czynności, piecze tort na 25. urodziny syna, załatwia formalności związane z wydaniem mu dowodu osobistego - świadectwa, że choć tak kaleki, jest człowiekiem jak wszyscy inni. Poruszający film o poświęceniu, bólu i codziennym trudzie, o człowieczeństwie, odpowiedzialności i ogromnej miłości, skupiającej całą rodzinę wokół tego, który potrzebuje jej najbardziej.
