Baśniowa i futurystyczna wariacja na temat szekspirowskiego dramatu, rozgrywająca się w idyllicznej krainie. Dwie bohaterki trafiają do Ximending, wyjątkowej, zamkniętej dzielnicy Tajpej, w której internet jest wyłączony, a granice płci nie istnieją. Rosalinda szuka swojego ojca, by z pomocą kuzynki Celii sprowadzić go z powrotem na łono rodziny i ukrócić knowania wuja, próbującego przejąć stery rodowej firmy. W czasie poszukiwań poznaje jednak Orlando - i ta znajomość nie pozwoli jej na szybki powrót z magicznego miejsca.
Cukierkowa, radośnie kolorowa konwencja łączy inspiracje japońską romantyczną mangą i awangardowo eklektyczną modą z melodramatycznymi tradycjami opery tajwańskiej i ornamentami w stylu gier wideo, tworząc kolażowy, fantazyjny obraz testujący granice wyobraźni. Reżyserska para zdecydowała się obsadzić w projekcie wyłącznie kobiety - nieco na przekór szekspirowskim tradycjom z całkowicie męskimi teatrami, ale też w nawiązaniu do mało znanych tradycji żeńskich teatrów w Azji, takich jak japońska Takarazuka. Ich zamiarem było stworzenie idealnej rzeczywistości, w której panuje absolutna wolność - podobnie jak w ich estetycznych wyborach, sięgających bardzo szeroko i olśniewających bogactwem detali.
[tekst: Jagoda Murczyńska]
